MENÜ
İzmir
Ege Postası
PAYLAŞ 
Facebook'ta Paylaş
Facebook'ta Paylaş
Facebook'ta Paylaş
Facebook'ta Paylaş
Facebook'ta Paylaş
Yarım kalanlara dair
Semra Kocabaş
YAZARLAR
17 Ocak 2020 Cuma

Yarım kalanlara dair

Hep bir yanı yarım kalanlar vardır. / Ne yapsalar tamamlanamaz onlar. / Hep bir eksiktirler. / Hep bir yanları hüzün, hep bir yanları buruk…

Yarım kalmış hikâyelerim var benimde. Herkes gibi, herkes kadar… Ne yapsam tam olmayan, eksikliklerim. Çok sonradan farkına vardıklarım. Ve ne yaparsam yapayım, tamamlayamadıklarım. Kaderimi kabullenişlerim, ‘kısmet değilmişlerim’ de var benim…

Tek bir parçası eksik olan puzzle, asla tamamlanmış sayılmaz. O tablo da ki eksik parçayı yerine koyana kadar, bitmiş sayılmaz bu yapboz oyunu…  İstersen altın çerçeve yaptırıp duvara as, olmaz. Eksiktir, gözüne asla tam görünmez. En güzel resim bile olsa, gözün o güzelliği görmek yerine hep o eksik kalmış, karanlık yere, küçücük parçaya takılır. Her oyunun kendine göre kuralları vardır, uymazsan kazanamazsın. Kural ihlalinin gerçek hayatta affı yoktur.

Ve ben, benim yapboz (hayat) oyunumun eksik parçasının ne olduğunu artık biliyorum ve yine biliyorum ki, vakit çok geç… / Geç kaldım, hayatımda ki her şeye geç kaldığım gibi… Sana da - bana da, bize de çok geç kaldım…

Yaralarım var benim. Kabuk bağlamış olanlarım ya da hep kanayanlarım. Kangren olmuşlarım. Kesip atamadıklarım, hastalıklı ama benimle birlikte yaşama tutunanlarım var. / ‘Gel’ dediklerim, tarihime tanıklık yapan, özümden çığlık çığlık çağırdıklarım da var benim. Tam olmak istediklerim. Kaybettiklerimi, kazanmak için çırpındıklarım. Kanat kanat, uçuş uçuş… / Uçurum, uçurum… / Uçurumlarda gezdiğim günlerim var benim. Tehlikeli oyunları, çocuk oyunu yaptığım zamanlarım… / Uçurumun kıyısında açtırdığım çiçeklerim de var benim. Deli rüzgârlara karşı koyan, başı dik… Hele Kardelenlerim… / Günebakanlarımın hikâyesi apayrı… Ya kuyruğu tellere takılıp kopan, rağmen uçmaya çalışan uçurtmalarım…

‘Gel’ diyemediklerim var benim, geçmişte kalsın istediklerim. Unuttuklarım, unutmak istediklerim. Üzüntüme sebep, gülüşüme gölge, kederime niyet ettiklerim… / Sonsuz bir hayat olmadığını anladığımda yaşadığım pişmanlıklarım da var benim. Affettiklerim, affedemediklerim. / Affettirmek için kendimi, sonuçsuz kalan çabalarımla baş başa bulduğum anlarım… / Yalnızlıklarım var benim. Sensizlik kadar gerçek, biz kadar yalan… / Herkes kadar kalabalık, kalabalıklar içinde yapayalnız kalan bir ben…

Bir ıslık sesiyle irkildiğim anlarım var benim. Sen sandıklarım, sen diye dönüp sarıldıklarım. Ah benim, bizi-bize kaybettiren hatalarım… / Bir ada hikâyesi içinde yitip gidenlerim de var benim, tutamadıklarım-tutunamadıklarım… / ‘Kabul, yenildim. Kabul, kaybettim’ dediklerim…

Anlarım var benim, unutmaktan korktuğum. An be an hafızamda yer eden. Tespih çeker gibi, her gece aklıma sıra sıra dizdiklerim. Beni her gördüklerinde asker gibi selama duran dertlerim var benim… / Saygılı, saygısız…/ Yaşama tutunma sebeplerim var benim, yaşamamak için olduğu kadar. Her gece beynimin içinde verdiğim savaşlarım var benim. Kazandıklarım da var, kaybettiklerim kadar… Çakmak çamak bakan gözlerimle, geceye söz verilmiş gibi, nöbetlerim var benim. Bekleyenlerim, beklediklerim kadar gerçek. Gelenlerim, gelmeyenlerim kadar yalan. Bir sonsuzluktur ufkumda, belirsiz bir duyguyla, ruhuma karışan. Sen-ben, biz… / Gerisi hikâye, gerisi külliyen yalan…

Yıkıldıklarım var, yıktıklarım kadar. Altında kaldığım duvarlarım var. Sana anlatabildiklerim de var, anlatamadıklarım da var benim. Senin anlamak istemediğim kadar yalan, yaşadıklarımız kadar gerçek olan… / Neresinden dönsek kardır dediklerimde var benim. Seni inandıramadıklarım… / Senin inanıp yüzünü bana dönmekten korktuklarında var, bu kez korkularının esiri olan, sen… / Benim sana dönüştüğüm, senin bana dönüşemediğin anların. Susmayı seçtiğimiz yılların ardından, tam da konuşabiliriz dediğim anlarıma yenik düşmüş, sessizliklerin de var senin… / Yine kaybettiğimiz bir ömrümüz ve yeniden kazanma şansını elimizden aldığımız bir hayatımız var bizim. Herkes gibi, herkes kadar hak ettiklerimiz…

Hep sustuklarıma kattığım, meyler kadarım şimdi. Yarım kalmış hikâyelerimi, geriye dönüp tamamlama çabalarım. Kaybettiğim seni kazanamayacağım bir savaşın içinde yitip gittiğim anlarım da var benim. / Bir elimden tutsan, göğe çıkacağım(ız) anlarım(ız). Hayallerim-düşlerim de var benim. Kaybettiğim kadar kazanabilecek olduklarım.

Hala zaman varken…

Yorum Ekle
Yorumunuz gönderildi
Yorumunuz editör incelemesinden sonra yayınlanacaktır
Yorumlar

   Bu yazı henüz yorumlanmamış...

Yazarın Diğer Yazıları
Sayfa başına gitSayfa başına git
Masaüstü Görünümü  ♦   İletişim  ♦   Künye
Copyright © 2020 Ege Postası