Umutoğulları'nın kamuoyunda geniş yankı uyandıran paylaşımında öne çıkan başlıklar şunlar oldu:
"Kavga Etmediği Kim Kaldı?"
Cemil Tugay göreve geldi geleli…
Sükünet üretmedi.
Gerilim üretti.
Kendi partilisiyle kavga etti.
İşçisiyle kavga etti.
Sendikayla kavga etti.
AK Partili siyasetçilerle kavga etti.
Yetmedi…
İş dünyasıyla da papaz oldu.
İnsan ister istemez soruyor: Kavga etmediği kim kaldı?
Belediye başkanlığı dediğin makam…
Her gün yeni bir cephe açma makamı değildir.
Aksine…
Dağınıklığı toplama makamıdır.
Gerginliği düşürme makamıdır.
Aynı şehirde yaşayan insanları ortak zeminde buluşturma makamıdır.
Ama bakıyoruz…
Ortak zemin yok.
Ortak akıl yok.
Ortak dil yok.
Bol bol polemik var.
Bol bol restleşme var.
Bol bol kavga var.
Yani ortada belediyecilikten çok, sürekli bir siyasi hırçınlık hali var.
Bir de utanmadan sıkılmadan bir haber uçuruluyor: “Cemil Tugay CHP’nin cumhurbaşkanı adayı olacak.” Allah aşkına…
Bu bir kulis haberi mi?
Yoksa gecikmiş bir 1 Nisan şakası mı?
İnsan bir koltuğu yönetirken herkesi karşısına alıyorsa…
Nasıl olacak da memleketi yönetecek?
İnsan daha kendi çevresiyle, kendi tabanıyla, kendi şehriyle sürekli gerilim yaşıyorsa…
Nasıl olacak da Türkiye’ye “birleştirici lider” diye sunulacak?
Cumhurbaşkanlığı; her önüne gelenle atışma makamı değildir.
Cumhurbaşkanlığı; öfke büyütme değil, ağırlık koyma makamıdır.
Kavga çıkarma değil, memleketi taşıma makamıdır.
O yüzden kimse kusura bakmasın.
Bu tür haberler siyasi analiz falan değil.
Bunlar bildiğin gaz verme metni.
Bunlar bildiğin nabız yoklama balonu.
Bunlar bildiğin gerçekle ilgisi zayıf, iddiası büyük laflar.
Açık konuşalım.
Kendi belediye başkanlığında kavgasız bir alan bırakamayan bir ismi, cumhurbaşkanlığına yakıştırmaya çalışmak; siyaseti ciddiyetle değil, hayalle yapmaktır.
Ve evet…
Bu, 1 Nisan şakası bile olmaz.
Çünkü şakanın bile inandırıcı bir tarafı olur.
POLİTİKA
Sayfa başına git
