EGEPOSTASI - Geçtiğimiz gün İzmir Urla'da yürekleri dağlayan bir dram yaşanmıştı. 60 yaşındaki Nurten Kandemir, hem zihinsel engeli bulunan hem de bir süredir lösemi tedavisi gören 19 yaşındaki oğlu Ahmet Barış Kandemir'i tabancayla vurarak hayatına son verdikten sonra aynı silahla intihar etti. Anne ve oğlunun yaşamını yitirdiği bu ağır trajedi, engelli ve kronik hasta bakımı üstlenen ailelerin üzerindeki psikolojik, ekonomik ve sosyal yükleri yeniden tartışmaya açtı.
"BAKIM YÜKÜ VE YALNIZLIK AĞIR"
Olayın ardından bir bildiri yayımlayan Urla Otizmle Yaşam Derneği, yaşanan bu acı kaybın yalnızca tek bir ailenin trajedisi olarak değerlendirilmemesi gerektiğine dikkat çekti. Engelli ve ağır hasta çocukların bakım sorumluluğunun tamamen aileye ve hatta çoğu zaman tek bir anneye yüklenmesinin sürdürülebilir bir durum olmadığını belirten dernek, şu ifadelere yer verdi: "Bakım yükü ağır. Ekonomik yük ağır. Psikolojik yük ağır. Yalnızlık ağır. Peki aileler tükenmeden önce onları kim destekliyor? Bir çocuğun sağlık, bakım ve yaşam sorumluluğunun büyük ölçüde tek bir kişiye bırakıldığı bir sistem sürdürülebilir değildir."
"GÜÇLÜ BİR SOSYAL DESTEK SİSTEMİ ZORUNLULUKTUR"
Sivil toplum kuruluşları ve kent sakinleri, benzer dramların bir daha yaşanmaması için engelli bireyler ile onların bakımını üstlenen ailelere yönelik kamusal desteğin artırılması gerektiğini ifade ediyor. Dernek, açıklamasında ailelerin ekonomik, sosyal, psikolojik ve sağlık alanlarında sürekli ve kolay erişilebilir yardım mekanizmalarına ihtiyaç duyduğunu vurguladı.
DERNEKTEN NET ÇAĞRI: AİLELER TÜKENMEKTE YALNIZ BIRAKILMAMALIDIRLAR
Bakım yükünün ailelerin "kaderi" olmaktan çıkarılması gerektiğinin altı çizilen çağrı metni, yetkilileri ve toplumu göreve davet eden şu sözlerle tamamlandı:
"Aileler tükenme noktasına gelmeden desteklenmeli ve hiç kimse bu ağır yükü tek başına taşımak zorunda bırakılmamalıdır. Çünkü bir aileyi yalnız bırakmak, yalnızca bir aileyi değil; toplumsal sorumluluğumuzu da yalnız bırakmaktır."
POLİTİKA
Sayfa başına git
