Dünden beri bazı gazetelere, bazı internet sitelerine bakıyorum…
Koca koca başlıklar…
İri iri puntolar…
Bol ünlemli cümleler…
Sanki memlekette yüzyılın yolsuzluğu patlamış.
Ne diyorlar?
“Kooperatiften Deniz Yücel çıktı!”
Başlığı gören ne sanır?
Sanır ki ortada para kuleleri var.
Sanır ki gizli ortaklıklar var.
Sanır ki karanlık bir para trafiği deşifre edilmiş.
Sanır ki kamuoyunu sarsacak büyüklükte bir yolsuzluk ağı ortaya çıkarılmış.
Sonra haberi okuyorsunuz.
Bir bakıyorsunuz ki…
Ortada anlatılan şey şu: Deniz Yücel’in eşine ait sigorta şirketinden, ücret karşılığı sigorta ve kasko işlemi yapılmış.
Hepsi bu.
Evet evet…
Yanlış okumadınız.
Ne bavul var.
Ne gizli kasa var.
Ne hayali fatura iddiası var.
Ne de manşetin bağırdığı büyüklükte bir skandal var.
Bildiğiniz sigorta işlemi.
Şimdi soruyorum:
Bir kooperatif inşaat yaparken çimento almaz mı?
Demir almaz mı?
Nakliye hizmeti almaz mı?
Muhasebe işi yaptırmaz mı?
Sigorta yaptırmaz mı?
Yaptırır.
Çünkü hayatın olağan akışı budur.
Ama siz ne yapıyorsunuz?
Bu memlekette artık bazıları, ticari hayatın en sıradan işlemlerini bile “siyasi operasyon” malzemesi haline getirmeye çalışıyor.
Sigorta yaptırılmış.
Bundan manşet üretiyorlar.
Poliçe kesilmiş.
Bundan şaibe imal ediyorlar.
Ücret karşılığı hizmet alınmış.
Bundan yolsuzluk hikayesi çıkarmaya uğraşıyorlar.
Kusura bakmayın ama buna habercilik denmez.
Buna doğrudan doğruya “algı cambazlığı” denir.
Çünkü burada esas amaç gerçeği anlatmak değil.
Esas amaç isim kirletmek.
Esas amaç okuyucunun zihnine bir şüphe bırakmak.
Esas amaç, “adı geçti” ile “suça karıştı” arasındaki o kirli bulanıklığı bilerek büyütmek.
İşin daha da ilginç tarafı şu…
Deniz Yücel’in bugüne kadar halkın gözünde adı ne bir usulsüz işle anıldı, ne de bir kirli para ilişkisiyle.
İzmir’de Deniz Yücel denince insanların aklına önce başka şey gelir:
Dürüstlük gelir.
Siyasi mücadele gelir.
Temiz siyaset iddiası gelir.
Şimdi böyle bir ismi doğrudan vuramayınca ne yapıyorlar?
Eşi üzerinden dolaşıyorlar.
Oradan bir gedik açmaya çalışıyorlar.
Çünkü biliyorlar…
Doğrudan suçlayacak sağlam malzeme olmayınca, “ima siyaseti” devreye girer.
Haberin en can alıcı noktalarından biride şöyle; “Uzmanlar, kooperatiflerin sigorta hizmetlerini tek bir firmadan almasının tek başına suç teşkil etmediği” yani kendisini yargı yerine koyup suç olup olmadığını araştırmışlar…
Koca kooperatif dosyasından öyle büyük, öyle sarsıcı, öyle tartışılmaz bir siyasi sonuç çıkaramayanlar, şimdi bir sigorta işlemi üzerinden Deniz Yücel ismine leke sürmeye uğraşıyor.
Açık söyleyeyim:
Bu manşetler Deniz Yücel’i anlatmıyor, bu manşetler, onları atanların niyetini anlatıyor.
Çünkü ortada bir usulsüzlük gösterecek güçleri yok.
Ortada bir yolsuzluk ispatlayacak içerikleri yok.
Ortada gerçek bir suçlama kuracak ağırlıkları yok.
Ama manşet atma hevesleri çok.
İşte bütün mesele bu...
Bugün bir sigorta poliçesinden yolsuzluk çıkarmaya çalışan medya aklı, yarın su içenden de örgüt, nefes alandan da suç üretmeye kalkar.
Çünkü dert hakikat değil, dert, günü kurtarmak.
Ama bir şeyi hesap edemiyorlar: Bu halk artık manşetle gerçek arasındaki farkı görüyor.
Ve özellikle İzmir, kimin hakkında neyin gerçekten haber, neyin düpedüz operasyon olduğunu gayet iyi biliyor.
O yüzden buradan siyasi sonuç çıkmaz.
Buradan çıksa çıksa yalnızca şu çıkar: Manşet büyüdükçe, içeriğin ne kadar kof olduğu daha çok görünüyor.
POLİTİKA
Sayfa başına git